( شیظمة ) شیظمة. [ ش َ ظَ م َ] ( ع ص ، اِ ) مؤنث شیظم. ( ناظم الاطباء ). مؤنث شیظم ، یعنی سخت دراز تناور. جوان از شتر و اسب و مردم. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به شیظم شود.
شیظمه
لغت نامه دهخدا
شیظمة. [ ش َ ظَ م َ] (ع ص ، اِ) مؤنث شیظم . (ناظم الاطباء). مؤنث شیظم ، یعنی سخت دراز تناور. جوان از شتر و اسب و مردم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به شیظم شود.
کلمات دیگر: