عید گاه
عید گه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عیدگه. [ گ َه ْ ]( اِ مرکب ) عیدگاه. رجوع به عیدگاه شود :
با دوست هم عنان به ره عیدگه شدیم
در سر خمار روزه و بر لب شراب عید.
با دوست هم عنان به ره عیدگه شدیم
در سر خمار روزه و بر لب شراب عید.
طالب آملی ( از آنندراج ).
کلمات دیگر: