جایگاهی است در ابطح مکه
عیره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( عیرة ) عیرة. [ ع َ رَ ] ( ع اِ ) مؤنث عَیر. ماده خر اهلی یا وحشی. رجوع به عیر شود.
عیرة. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) جایگاهی است در أبطح مکه. ( از معجم البلدان ).
عیرة. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) جایگاهی است در أبطح مکه. ( از معجم البلدان ).
عیرة. [ ع َ رَ ] (اِخ ) جایگاهی است در أبطح مکه . (از معجم البلدان ).
عیرة. [ ع َ رَ ] (ع اِ) مؤنث عَیر. ماده خر اهلی یا وحشی . رجوع به عیر شود.
کلمات دیگر: