کوفتن و زدن دباغ پوست را جهت نرم گردانیدن ٠
توجین
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
توجین. [ ت َ ] ( ع مص ) کوفتن و زدن دباغ پوست را جهت نرم گردانیدن. ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ). || و عرب در مقام تحقیر گوید: ماادری ای من وجن الجلد هو؛ ای ای الناس هو ( اقرب الموارد )؛ یعنی نمیدانم که کدام کس است او. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
کلمات دیگر: