خوب و نیکو شدن .
بهاجه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بهاجة ) بهاجة. [ ب َ ج َ ] ( ع مص ) خوب و نیکو شدن. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به بهجة شود.
بهاجة. [ ب َ ج َ ] (ع مص ) خوب و نیکو شدن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به بهجة شود.
کلمات دیگر: