بتخان. تانیسر
بهار تانیسر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بهار تانیسر. [ ب َ رِ س َ ] ( اِخ ) بتخانه تانیسر. رجوع به تانیسر شود :
از آنکه جایگه حج هندوان بودی
بهار گنگ بکند و بهار تانیسر.
از آنکه جایگه حج هندوان بودی
بهار گنگ بکند و بهار تانیسر.
عنصری.
کلمات دیگر: