توتل

توتل . [ ] (ع مص ) لرزان بودن . ناپایدار بودن . تلوتلو خوردن . (از دزی ج 1 ص 154).

توتل . [ ] (اِخ ) یکی از فرزندان ترک بن یافث است : در مجمل التواریخ والقصص آرد: گویند توتل روزی به شکارگاه فرودآمد و چیزی همی خورد زمین آن نمک بود، لقمه از دستش بیفتاد از زمین برگرفت و بخورد، طعام آن خوشتر یافت از آن بفرمود تا برگرفته و بیاوردند و به خوردنی درکردند و این رسم بماند. واﷲ اعلم بذلک . (مجمل التواریخ چ بهار ص 100).

متشکل از دو کلمه فارسی وعربی است تو به معنی فارسی یعنی داخل ودرون وتل عربی به معنی بلندی

بر بلندای؛ درون بلندی؛ واژۀ ساخته شده از تو (درون) و تل (بلندی). نام روستایی در اطراف شهرستان ملایر است که در کوهپایه قراردارد و نسبت به روستاهای اطراف خود در ارتفاع بلندتری است و به همین دلیل نام توتل را برای آن برگزیده اند.