عذر بیجا و ناپسند آوردن
بهانه افکندن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بهانه افکندن. [ ب َ ن َ / ن ِ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) عذر بیجا و ناپسند آوردن :
دل از سودای شیرین در غم افکند
بهانه بر فراق مریم افکند.
دل از سودای شیرین در غم افکند
بهانه بر فراق مریم افکند.
میرحسن ( از آنندراج ).
کلمات دیگر: