کلمه جو
صفحه اصلی

گسگره

لغت نامه دهخدا

گسگره . [ گ َ گ َ رَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان مرکزی شهرستان فومن واقع در 5هزارگزی باختری شهر فومن و هزارگزی جنوب راه فرعی فومن به ماسوله . هوای آن معتدل و دارای 109 تن سکنه است . آب آنجا از رود و استخر تأمین میشود. محصول آن برنج ، ابریشم ،چای ، لبنیات و عسل و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).


گسگره . [ گ َ گ َ رَ ] (اِخ ) رجوع به گسگر شود.


گسگره. [ گ َ گ َ رَ ] ( اِخ ) رجوع به گسگر شود.

گسگره. [ گ َ گ َ رَ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان مرکزی شهرستان فومن واقع در 5هزارگزی باختری شهر فومن و هزارگزی جنوب راه فرعی فومن به ماسوله. هوای آن معتدل و دارای 109 تن سکنه است. آب آنجا از رود و استخر تأمین میشود. محصول آن برنج ، ابریشم ،چای ، لبنیات و عسل و شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).

دانشنامه عمومی

گسگره، روستایی از توابع بخش سردار جنگل شهرستان فومن در استان گیلان ایران است.
این روستا در دهستان سردارجنگل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۳ نفر (۲۱۳خانوار) بوده است.


کلمات دیگر: