اق سرایی

آق سرایی. جمال الدین محمود بن محمد آق سرایی (درگذشتهٔ ۱۳۷۹ میلادی) که با عنوان «الأقسرائی» نیز شناخته می شود، پزشک ایرانی قرن ۱۴ میلادی بود. عنوان آق سرایی به خاطر مهاجرت او به آق سرای ترکیه به وی داده شده است.
کارل بروکلمان، Geschichte der arabischen Litteratur, 1st edition, 2 vols. (Leiden: Brill, 1889-1936). Second edition, 2 vols. (Leiden: Brill, 1943-49). Page references will be to those of the first edition, with the 2nd edition page numbers given in parentheses. vol. 1, p. 457 (598)
A. Z. Iskandar, A Catalogue of Arabic Manuscripts on Medicine and Science in the Wellcome Historical Medical Library (London: The Wellcome Historical Medical Library, 1967), pp. 55 and 100-103.
A.Z. Iskandar, A Descriptive List of Arabic Manuscripts on Medicine and Science at the University of California, Los Angeles (Leiden: Brill, 1984), p. 44.
وی مطالعهٔ پزشکی را همراه با پدرش آغاز نمود. سپس کتاب های قانون طب ابن سینا و الحاوی زکریای رازی، کتاب الملکی علی بن عباس مجوسی اهوازی و نوشته های پزشکی نجیب الدین سمرقندی را مطالعه کرد.
آق سرایی را بیشتر با شرحی که بر کتاب موجز القانون نوشت می شناسند. موجز القانون (معروف به موجز) خلاصه ای است از کتاب قانون در طب ابن سینا که در قرن سیزدهم میلادی توسط ابن نفیس به رشتهٔ تحریر درآمد.