لغت نامه دهخدا

اقحد. [ اَ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ قَحَدَه ، بمعنی بن کوهان یا کوهان یا میان تهیگاه آن . (منتهی الارب ).

اقحد. [ اَ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ قَحَدَه ، بمعنی بن کوهان یا کوهان یا میان تهیگاه آن . (منتهی الارب ).

<div class="boxBd">اقحد. [ اَ ح ُ ] ( ع اِ ) ج ِ قَحَدَه ، بمعنی بن کوهان یا کوهان یا میان تهیگاه آن. ( منتهی الارب ). <hr>اقحد. [ اَ ح َ ]( ع ص ) شتر پهن کوهان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).</div>

اقحد. [ اَ ح ُ ] ( ع اِ ) ج ِ قَحَدَه ، بمعنی بن کوهان یا کوهان یا میان تهیگاه آن. ( منتهی الارب ). اقحد. [ اَ ح َ ]( ع ص ) شتر پهن کوهان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).