سنگریزه در خانه فراهم آورده بر آن رخت خانه داشتن .
اقحاف
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اقحاف. [اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قِحْف ، بمعنی کاسه سر و آنچه شکسته و جدا گردد از کاسه سر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
- امثال :
رماه باقحاف رأسه ؛ وقتی گویند که خاموش کنند کسی رابه آوردن بلا و سختی بر وی و یا آنکه او را زبون و تباه کرده و یا از آهنگ و حاجت وی بازداشته باشند. ( ناظم الاطباء ).
اقحاف. [ اِ ]( ع مص ) سنگریزه در خانه فراهم آورده بر آن رخت خانه داشتن. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
- امثال :
رماه باقحاف رأسه ؛ وقتی گویند که خاموش کنند کسی رابه آوردن بلا و سختی بر وی و یا آنکه او را زبون و تباه کرده و یا از آهنگ و حاجت وی بازداشته باشند. ( ناظم الاطباء ).
اقحاف. [ اِ ]( ع مص ) سنگریزه در خانه فراهم آورده بر آن رخت خانه داشتن. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
اقحاف . [ اِ ](ع مص ) سنگریزه در خانه فراهم آورده بر آن رخت خانه داشتن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
اقحاف . [اَ ] (ع اِ) ج ِ قِحْف ، بمعنی کاسه ٔ سر و آنچه شکسته و جدا گردد از کاسه ٔ سر. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
- امثال :
رماه باقحاف رأسه ؛ وقتی گویند که خاموش کنند کسی رابه آوردن بلا و سختی بر وی و یا آنکه او را زبون و تباه کرده و یا از آهنگ و حاجت وی بازداشته باشند. (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: