کلمه جو
صفحه اصلی

جوثاء

لغت نامه دهخدا

جوثاء. [ ج َ ] ( ع ص ) مؤنث اجوث. زنی که شکمش کلان و فروهشته باشد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

جوثاء. [ ج َ ] ( اِخ ) نام محلی است. ( مراصد ).

جوثاء. [ ج َ ] (اِخ ) نام محلی است . (مراصد).


جوثاء. [ ج َ ] (ع ص ) مؤنث اجوث . زنی که شکمش کلان و فروهشته باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).



کلمات دیگر: