<div class="boxBd">( صفت ) ۱- منسوب به جوب جویی . ۲- حقی که به دشتبان بابت زراعت محصولات کنار جوی دهند.<br>منسوب به جوب جوی جویی</div>

( صفت ) ۱- منسوب به جوب جویی . ۲- حقی که به دشتبان بابت زراعت محصولات کنار جوی دهند. منسوب به جوب جوی جویی

فرهنگ فارسی

<p><span class=""hl"">جوبی .</span> (ص نسبی ) منسوب به جوب (جوی ). جویی . || (اِ) حقی که بدشتبان بابت زراعت محصولات کنار جوی دهند. (فرهنگ فارسی معین ).<br></p>

جوبی . (ص نسبی ) منسوب به جوب (جوی ). جویی . || (اِ) حقی که بدشتبان بابت زراعت محصولات کنار جوی دهند. (فرهنگ فارسی معین ).

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">جوبی .</span> [ ج َ ] (ص نسبی ) منسوب است به جَوب . (الانساب سمعانی ). رجوع به جوب شود.<br></p>

جوبی . [ ج َ ] (ص نسبی ) منسوب است به جَوب . (الانساب سمعانی ). رجوع به جوب شود.

<div class="boxBd">جوبی. [ ج َ ] ( ص نسبی ) منسوب است به جَوب. ( الانساب سمعانی ). رجوع به جوب شود.<br><hr>جوبی. ( ص نسبی ) منسوب به جوب ( جوی ). جویی. || ( اِ ) حقی که بدشتبان بابت زراعت محصولات کنار جوی دهند. ( فرهنگ فارسی معین ).</div>

جوبی. [ ج َ ] ( ص نسبی ) منسوب است به جَوب. ( الانساب سمعانی ). رجوع به جوب شود. جوبی. ( ص نسبی ) منسوب به جوب ( جوی ). جویی. || ( اِ ) حقی که بدشتبان بابت زراعت محصولات کنار جوی دهند. ( فرهنگ فارسی معین ).