خضوب

لغت نامه دهخدا

خضوب. [ خ َ ] ( ع اِ ) سبزه نودمیده بباریدن باران. || نخستین دمیدگی برگ از شاخه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).

خضوب. [ خ ُ ] ( ع مص ) سبز شدن درخت . ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). || سبز شدن زمین. || سبز شدن شکوفه خرمابن. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ).

خضوب. [ خ ُ ] ( ع اِ ) ج ِ خضب. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).

خضوب . [ خ َ ] (ع اِ) سبزه ٔ نودمیده ٔ بباریدن باران . || نخستین دمیدگی برگ از شاخه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خضوب . [ خ ُ ] (ع اِ) ج ِ خضب . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خضوب . [ خ ُ ] (ع مص ) سبز شدن درخت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). || سبز شدن زمین . || سبز شدن شکوفه خرمابن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).

کلمات دیگر: