از بیوه زاده . یتیم . کودکی که پس از مرگ پدر به هنگام بیوگی مادر متولد شود
بیوه زاد
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بیوه زاد. [ وَ / وِ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) از بیوه زاده. یتیم. کودکی که پس از مرگ پدر به هنگام بیوگی مادر متولد شود:
تنگدستان ز من فراخ درم
بیوگان سیر و بیوه زادان هم.
تنگدستان ز من فراخ درم
بیوگان سیر و بیوه زادان هم.
نظامی.
کلمات دیگر: