پذیرنده معنی معنی دار
معنی پذیر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
معنی پذیر. [ م َ پ َ ] ( نف مرکب ) پذیرنده معنی. معنی دار. بامعنی. || دریابنده حقیقت. که حقیقت را ادراک کند و بپذیرد :
به جان است در من به فضل خدای
هم آن فهم و آن طبع معنی پذیر.
نیست یکی صورت معنی پذیر.
به جان است در من به فضل خدای
هم آن فهم و آن طبع معنی پذیر.
ناصرخسرو.
در دو هنرنامه این نه دبیرنیست یکی صورت معنی پذیر.
نظامی.
کلمات دیگر: