سن بیوته دندان محکم که نیفتد ٠
بیوته
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بیوتة ) بیوتة. [ ب َی ْیو ت َ ] ( ع ص ) سِن بیوتة؛ دندان محکم که نیفتد. ( از لسان العرب ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
بیوتة. [ ب َی ْیو ت َ ] (ع ص ) سِن ّ بیوتة؛ دندان محکم که نیفتد. (از لسان العرب ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: