<div class="boxBd">بیوار کردن. [ بی ک َ دَ ] ( مص مرکب ) اجابت. ( فرهنگ اسدی ). برآوردن و قضا کردن حاجت و آرزو و مانند آن. ( یادداشت مؤلف ) : <br>بامید رفتم بدرگاه او<br>امید مرا جمله بیوار کرد.<div class="au">بهرامی ( از فرهنگ اسدی ).</div>و در نسخه ای از اسدی بیواز کرد آمده است. رجوع به بیواز شود.</div>

بیوار کردن. [ بی ک َ دَ ] ( مص مرکب ) اجابت. ( فرهنگ اسدی ). برآوردن و قضا کردن حاجت و آرزو و مانند آن. ( یادداشت مؤلف ) : بامید رفتم بدرگاه او امید مرا جمله بیوار کرد. بهرامی ( از فرهنگ اسدی ). و در نسخه ای از اسدی بیواز کرد آمده است. رجوع به بیواز شود.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">اجابت ٠ بر آوردن و قضا کردن حاجت و آرزو و مانند آن ٠</div>

اجابت ٠ بر آوردن و قضا کردن حاجت و آرزو و مانند آن ٠

بیوار کردن

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا