بیوقتی

فرهنگ فارسی

حالت و چگونگی بیوقت

بیوقتی. [ وَ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی بیوقت. رجوع به بی وقت و بیوقتی شدن شود.

کلمات دیگر: