رده بندی امتیازی در تور دو فرانس یک رقابت جانبی در تور دو فرانس است که در سال ۱۹۵۳ میلادی راه اندازی شد. نخستین کسانی که یک مرحله را به پایان می رسانند یا از خط های اسپرینت میانی می گذرند، امتیازاتی به دست می آورند و این امتیازها در رده بندی امتیازی ثبت می شوند. این رقابت را مسابقهٔ آخرخط روها به شمار می آورند. رهبر رده بندی با یک پیراهن سبز شناخته می شود که به نماد رده بندی امتیازی تبدیل شده است.
اریک تسابل (GER)
دو تور بزرگ دیگر نیز از این سیستم امتیازدهی الهام گرفته اند. تور ووئلتا از ۱۹۵۵ و جیرو دیتالیا از ۱۹۶۶ از رده بندی امتیازی بهره می برند.
پس از رسوایی در تور دو فرانس ۱۹۰۴، قانون تور ۱۹۰۵ تغییر کرد و برنده به جای سیستم زمانی با استفاده از سیستم امتیازی تعیین شد. رکابزنان امتیازی معادل رتبهٔ خود در مرحله، می گرفتند و رکابزن دارای کمترین امتیاز، برندهٔ مسابقه بود. در سال ۱۹۱۲ سیستم زمانی دوباره به کار گرفته شد.
اریک تسابل (GER)
دو تور بزرگ دیگر نیز از این سیستم امتیازدهی الهام گرفته اند. تور ووئلتا از ۱۹۵۵ و جیرو دیتالیا از ۱۹۶۶ از رده بندی امتیازی بهره می برند.
پس از رسوایی در تور دو فرانس ۱۹۰۴، قانون تور ۱۹۰۵ تغییر کرد و برنده به جای سیستم زمانی با استفاده از سیستم امتیازی تعیین شد. رکابزنان امتیازی معادل رتبهٔ خود در مرحله، می گرفتند و رکابزن دارای کمترین امتیاز، برندهٔ مسابقه بود. در سال ۱۹۱۲ سیستم زمانی دوباره به کار گرفته شد.