استخلاط. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) استخلاط بعیر؛ قضیب فروبردن او در شرم ناقه. ( از منتهی الارب ). گشنی کردن اشتر. ( تاج المصادر بیهقی ). بررفتن اشتر نر بر اشتر ماده.
