تنیئة. [ ت َن ْ ی ِ ءَ ] (ع مص ) استوار نکردن کار را: نیاء الامر تنیئةً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
تنیئه
لغت نامه دهخدا
( تنیئة ) تنیئة. [ ت َن ْ ی ِ ءَ ] ( ع مص ) استوار نکردن کار را: نیاء الامر تنیئةً. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
کلمات دیگر: