<div class="boxBd"><b>( استباءة )</b> استباءة. [ اِ ت ِ ءَ ] ( ع مص ) مأوی گرفتن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ): استبأه ؛ جای باش ساخت آنرا. ( منتهی الارب ). || کشتن کسی راعوض کسی. کشتن قاتل را بعوض مقتول : استباء القاتل بالقتیل ؛ کشنده را بجای کشته کشت. ( از منتهی الارب ).</div>

( استباءة ) استباءة. [ اِ ت ِ ءَ ] ( ع مص ) مأوی گرفتن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ): استبأه ؛ جای باش ساخت آنرا. ( منتهی الارب ). || کشتن کسی راعوض کسی. کشتن قاتل را بعوض مقتول : استباء القاتل بالقتیل ؛ کشنده را بجای کشته کشت. ( از منتهی الارب ).

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">استباءة.</span> [ اِ ت ِ ءَ ] (ع مص ) مأوی گرفتن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ): استبأه ؛ جای باش ساخت آنرا. (منتهی الارب ). || کشتن کسی راعوض کسی . کشتن قاتل را بعوض مقتول : استباء القاتل بالقتیل ؛ کشنده را بجای کشته کشت . (از منتهی الارب ).<br></p>

استباءة. [ اِ ت ِ ءَ ] (ع مص ) مأوی گرفتن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ): استبأه ؛ جای باش ساخت آنرا. (منتهی الارب ). || کشتن کسی راعوض کسی . کشتن قاتل را بعوض مقتول : استباء القاتل بالقتیل ؛ کشنده را بجای کشته کشت . (از منتهی الارب ).

استباءه

لغت نامه دهخدا