کلمه جو
صفحه اصلی

مستأرب

فرهنگ فارسی

مدیون و قرض دار

لغت نامه دهخدا

مستأرب. [ م ُ ت َءْ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استیراب. || حَبل مستأرب ؛ رسن سخت تافته. ( منتهی الارب ). رجوع به استئراب و استیراب شود.

مستأرب. [ م ُ ت َءْ رَ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استیراب. مدیون. ( اقرب الموارد ). قرضدار و وامدار و مدیون شونده. ( منتهی الارب ). و رجوع به استئراب و استیراب شود.

مستأرب . [ م ُ ت َءْ رَ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استیراب . مدیون . (اقرب الموارد). قرضدار و وامدار و مدیون شونده . (منتهی الارب ). و رجوع به استئراب و استیراب شود.


مستأرب . [ م ُ ت َءْ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استیراب . || حَبل مستأرب ؛ رسن سخت تافته . (منتهی الارب ). رجوع به استئراب و استیراب شود.



کلمات دیگر: