( استباثة ) استباثة. [ اِ ت ِ ث َ ] ( ع مص ) بیرون آوردن چیزی را. ( از منتهی الارب ). بیرون کردن خواستن.
استباثه
لغت نامه دهخدا
استباثة. [ اِ ت ِ ث َ ] (ع مص ) بیرون آوردن چیزی را. (از منتهی الارب ). بیرون کردن خواستن .
کلمات دیگر:
استباثة. [ اِ ت ِ ث َ ] (ع مص ) بیرون آوردن چیزی را. (از منتهی الارب ). بیرون کردن خواستن .