( استباتة ) استباتة. [ اِ ت ِ ت َ ] ( ع مص ) قوت یکشبه داشتن : لایستبیت لیلةً؛ نیست او را قوت یکشبه. ( منتهی الارب ).
استباته
لغت نامه دهخدا
استباتة. [ اِ ت ِ ت َ ] (ع مص ) قوت یکشبه داشتن : لایستبیت لیلةً؛ نیست او را قوت یکشبه . (منتهی الارب ).
کلمات دیگر: