زن که پاک کردن دندانهای خود خواهد
مستأشره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( مستأشرة ) مستأشرة. [ م ُ ت َءْ ش ِ رَ ] ( ع ص ) زن که پاک کردن دندانهای خود خواهد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || زن که دندانها پاک و نیکو کرده باشد. ( منتهی الارب ). مؤتشرة. و رجوع به مؤتشرة شود.
مستأشرة. [ م ُ ت َءْ ش ِ رَ ] (ع ص ) زن که پاک کردن دندانهای خود خواهد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || زن که دندانها پاک و نیکو کرده باشد. (منتهی الارب ). مؤتشرة. و رجوع به مؤتشرة شود.
کلمات دیگر: