صفحه اصلی
استحاء
بستن
لغت نامه دهخدا
لغت نامه دهخدا
استحاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) ستردن موی. ( منتهی الارب ). || شرم داشتن از کسی. استحیاء.
کلمات دیگر:
