تنگ پیشانی و گردن از فرو رفتگی موی .
اغم
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اغم. [ اَ غ َم م ] ( ع ص ) تنگ پیشانی و گردن از فرورفتگی موی. مؤنث : غَمّاء. ( آنندراج ). اغم الوجه و القفا؛ تنگ پیشانی و گردن از فرورفتگی موی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). آنکه موی بسیار دارد بر پیشانی و قفا. ( المصادر زوزنی ) ( مهذب الاسماء نسخه خطی ). آنک موی بسیار دارد بر پیشانی و قفا. ( تاج المصادر بیهقی ). بسیار موی بر پیشانی و بر قفا. ( یادداشت بخط مؤلف ). || سحاب اغم ؛ ابر بی رخنه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ابر بدون بریدگی. سحاب اغم ؛ ای لا فرجة فیه. ( از اقرب الموارد ).
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] کسی که بر پیشانیاش موی روییده است را اَغَمّ می گویند و از آن در باب طهارت سخن رفته است.
کسی که بر پیشانی او مو روییده است، باید مانند فرد معمولی و متعارف وضو بگیرد و آن بخش از پیشانی را که جزء صورت به شمار میرود بشوید.
تیمم فرد اغم
تیمم بر مویی که بر پیشانی روییده، صحیح است.
کسی که بر پیشانی او مو روییده است، باید مانند فرد معمولی و متعارف وضو بگیرد و آن بخش از پیشانی را که جزء صورت به شمار میرود بشوید.
تیمم فرد اغم
تیمم بر مویی که بر پیشانی روییده، صحیح است.
wikifeqh: اغم
کلمات دیگر: