انگوتین. [ اَ ] ( هزوارش ، اِ ) بلغت زند و پازند گاو کوهی. ( از برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) .
انگوتین
لغت نامه دهخدا
دانشنامه عمومی
اَنْگُوْتِینْ. دردهخدا. کلمه ایست مشترک درزبان سنسکریت هندوپهلوی هخامنشی به معنای نگین وانگشترویاتک بودن ودرچشم بودن یک چیز
کلمات دیگر: