( مصدر ) بازی کردن با انگشتری .
انگشتری باختن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
انگشتری باختن. [ اَ گ ُ ت َ ت َ ] ( مص مرکب ) یک نوع از قمار است که حلقه انگشتری را پشت دست گذاشته و بحرکت دست بدون کمک دست دیگرکم کم به سر انگشتان می رسانند پس اگر حلقه انگشتری داخل انگشت شد بازیگر برده است و اگر بر زمین افتاد باخته است. ( حاشیه خسرو و شیرین ص 138 ) :
بدست آن بتان مجلس افروز
سپهر انگشتری می باخت تا روز.
بدست آن بتان مجلس افروز
سپهر انگشتری می باخت تا روز.
نظامی ( خسرو و شیرین ص 135 ).
کلمات دیگر: