( اسم ) مونث ملمع جمع : ملمعات .
ملمع . یا زمینی که در آن پاره از گیاه خشک باشد .
ملمع . یا زمینی که در آن پاره از گیاه خشک باشد .
ملمعه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( ملمعة ) ملمعة. [ م ُم ِ ع َ ] ( ع ص ) مُلْمِع. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). رجوع به ملمع شود. || زمینی که در آن پاره ای از گیاه خشک باشد. ( ناظم الاطباء ).
ملمعة. [ م ُ م ِ ع َ/ م ُ ل َم ْ م ِ ع َ / م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) ارض ملمعة؛ زمینی که سراب در آن بدرخشد. ( از اقرب الموارد ).
ملمعه. [ م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث ملمع. رجوع به ملمع شود : قطعه ملمعه صاحب دیوان ممالک مد اﷲ فی عمره مداً که... ( جهانگشای جوینی ).
ملمعة. [ م ُ م ِ ع َ/ م ُ ل َم ْ م ِ ع َ / م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) ارض ملمعة؛ زمینی که سراب در آن بدرخشد. ( از اقرب الموارد ).
ملمعه. [ م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث ملمع. رجوع به ملمع شود : قطعه ملمعه صاحب دیوان ممالک مد اﷲ فی عمره مداً که... ( جهانگشای جوینی ).
ملمعه . [ م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] (ع ص ) تأنیث ملمع. رجوع به ملمع شود : قطعه ٔ ملمعه ٔ صاحب دیوان ممالک مد اﷲ فی عمره مداً که ... (جهانگشای جوینی ).
ملمعة. [ م ُ م ِ ع َ/ م ُ ل َم ْ م ِ ع َ / م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] (ع ص ) ارض ملمعة؛ زمینی که سراب در آن بدرخشد. (از اقرب الموارد).
ملمعة. [ م ُم ِ ع َ ] (ع ص ) مُلْمِع. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به ملمع شود. || زمینی که در آن پاره ای از گیاه خشک باشد. (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: