پرستنده ملک . پرستار شاه .
ملک پرست
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
ملک پرست. [ م َ ل ِ پ َ رَ] ( نف مرکب ) پرستنده ملک. دوستار شاه :
زین روی باغ صف ِّ بتان ملک پرست
زآن روی صف ِّ رودزنان غزلسرای.
زین روی باغ صف ِّ بتان ملک پرست
زآن روی صف ِّ رودزنان غزلسرای.
فرخی.
کلمات دیگر: