( ملک آوازه ) ( صفت ) بلند آوازه مشهور.
ملک اوازه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( ملک آوازه ) ملک آوازه. [ م َ ل َ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) به معنی بلندآوازه باشد که مرد مشهور و معروف است. ( برهان ) ( آنندراج ). بلندآوازه و مشهور و معروف. ( ناظم الاطباء ).
کلمات دیگر: