افرخشی

لغت نامه دهخدا

افرخشی . [ اَ رَ ] (ص نسبی ) نسبت است به افرخش که قریه ای است از قراء بخارا. (از لباب الانساب ).

افرخشی. [ اَ رَ ] ( ص نسبی ) نسبت است به افرخش که قریه ای است از قراء بخارا. ( از لباب الانساب ).

افرخشی. [اَ رَ ] ( اِخ ) احمدبن محمدبن اسماعیل بن اسحاق بن ابراهیم بخاری ، رئیس و پیشوای علمای معروف به اسماعیلی بود. وی در سن هشتادوچهارسالگی به سال 384 هَ. ق. درگذشت. ( از لباب الانساب ). و رجوع به اسماعیلی شود.

افرخشی . [اَ رَ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن اسماعیل بن اسحاق بن ابراهیم بخاری ، رئیس و پیشوای علمای معروف به اسماعیلی بود. وی در سن هشتادوچهارسالگی به سال 384 هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ). و رجوع به اسماعیلی شود.

کلمات دیگر: