ملک آور . پیروزی رسان .
ملک انگیز
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
ملک انگیز. [ م ُ اَ ] ( نف مرکب ) ملک آور. پیروزی رسان. ملک رسان :
به پیروزی و بهروزی همی زی با دل افروزی
به دولتهای ملک انگیز و بخت آویز اخترها.
به پیروزی و بهروزی همی زی با دل افروزی
به دولتهای ملک انگیز و بخت آویز اخترها.
منوچهری.
کلمات دیگر: