مونث ملق . مادیان تند و تیز دونده
ملقه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
ملقة. [ م َ ل ِ ق َ ] (ع ص ) مؤنث مَلِق . مادیان تند و تیز دونده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
( ملقة ) ملقة. [ م َ ل َ ق َ ] ( ع اِ ) سنگی نسو. ( مهذب الاسماء ). سنگ درشت تابان لخشان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج ، مَلَقات. ( از اقرب الموارد ).
ملقة. [ م َ ل ِ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث مَلِق. مادیان تند و تیز دونده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
ملقة. [ م َ ل ِ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث مَلِق. مادیان تند و تیز دونده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
ملقة. [ م َ ل َ ق َ ] (ع اِ) سنگی نسو. (مهذب الاسماء). سنگ درشت تابان لخشان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ، مَلَقات . (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: