پیشه مهم و بزرگ شغل خطیر
مهین پیشه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مهین پیشه. [ م ِ ش َ / ش ِ ]( اِ مرکب ) پیشه مهم و بزرگ. شغل خطیر :
دادگری مصلحت اندیشه ای است
رستن از این قوم مهین پیشه ای است.
دادگری مصلحت اندیشه ای است
رستن از این قوم مهین پیشه ای است.
نظامی.
کلمات دیگر: