ابوسفیان بن حارث

ابوسفیان پسر حارث نوه عبدالمطلب و برادر رضاعی و عموزاده محمد و از صحابه است. او پس از فتح مکه اسلام آورد و در جنگ حنین شرکت داشت. او در سال بیستم هجری وفات یافت و در بقیع دفن شد. وی را نباید با ابوسفیان بن حرب بن امیه از رؤسای قریش در دوران جاهلیت و پدر معاویه بنیانگذار خلافت اموی اشتباه گرفت.
مغازی واقدی
تاریخ طبری جلد دوم وقایع فتح مکه
ویکی پدیای انگلیسی
زندگی صحابه، محمود طریقی، مشهد، ۱۳۸۵
ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف بن قصی بن کلاب بن مرة بن کعب بن لوی بن غالب بن فهر بن مالک بن قریش.
او علاوه بر آن که با محمد پسر عمو بود، برادر شیری او نیز محسوب می شد و مدتی از سینه حلیمه سعدیه شیر نوشیده بود. ابوسفیان پسر حارث در کودکی و نوجوانی با پیامبر الفت بسیار داشت. اما از لحظه ای که بر رسول خدا وحی نازل شد کینه اش را به دل گرفت و هیچ جنگی رخ نداد جز آن که او از پیشگامان آن بود.
وی پیش از فتح مکه برای اسلام آوردن به ابواء به پبشواز مسلمانان رفت ولی در ابتدا مورد پذیرش قرار نگرفت و در روایت نقل شده اقدام به واسطه قرار دادن ابن عباس ، علی ابن ابی طالب و ام سلمه همسر پیامبر کرد ولی باز با بیمهری محمد روبروشد. چون به ابوسفیان خبر رسید، پسرش هم همراهش بود. او گفت: به خدا سوگند یا باید محمد مرا بپذیرد یا دست این پسرم را می گیرم و سر در بیابان می نهم تا از تشنگی و گرسنگی بمیرم، و حال آنکه ای رسول خدا تو از همه مردم بردبارتر و کریمتری و من هم خویشاوند تو هستم. چون این گفتار او را برای محمد نقل کردند بر او رقت و مهربانی فرمود.(1 و 2)

[ویکی حج] ابوسفیان بن حارث، پسر عمو و برادر رضاعی پیامبر اسلام(ص). او با پیامبر هم سن بود، مانند او از حلیمه شیر خورده بود و به لحاظ ظاهری با پیامبر شباهت داشت. وی پس از بعثت پیامبر با او دشمنی کرد و چون شاعر بود، بر ضد او شعر می سرود. ابوسفیان بن حارث در همه جنگ های قریش برضد مسلمانان شرکت کرد. او در سال هشتم هجری، اسلام آورد و شعرهای بسیاری در حمایت از پیامبر و مسلمانان سرود. همچنین در غزوه های غَزوه حُنَین و غَزوه طائف پیامبر را همراهی کرد. وی در سال ۱۵ یا ۲۰ق در مدینه درگذشت و در قبرستان بقیع خاک سپرده شد.
در نام او اختلاف است. بیشتر مورخان او را مغیره نامیده اند؛ اما برخی مغیره را برادر ابوسفیان دانسته اند. او پسرعمو، برادر رضاعی و هم سال پیامبر اسلام(ص) بود و حلیمه سعدیه مدتی او را شیر داد. وی از نظر ظاهری شبیه پیامبر بود. مادرش غزیه دختر قیس بن طُریف از خاندان حارث بن فهر کنانی و بنابر دیدگاه دیگر کنیزی به نام سمیه بود. خانه ابوسفیان دیوار به دیوار خانه علی بن ابی طالب(ع) و نزدیک خانه عقیل بن ابی طالب بود که در مدینه به دارالکراحی شهرت داشت.
ابوسفیان در دوران کودکی و جوانی با پیامبر اسلام(ص) مأنوس بود؛ اما پس از بعثت با او به ستیزه برخاست و همراه دیگر شاعران قریش ضدّ پیامبر اقدام نمود و وی را هجو کرد. هجویات آنان به جهت جسارت به مقام نبُوَّت و نیز به سبب اسلام آوردنشان، از میان رفته است. او پس از خودداری قریش از حضور در بدر الموعد به سال چهارم هجری و مذمت آنان از سوی حسان بن ثابت، شاعر پیامبر، در دفاع از قریش شعر سرود. برخی از شاعران مسلمان نیز در پاسخ ابوسفیان، با اجازه پیامبر به هجو او پرداختند. ابوسفیان در همه جنگ های قریش بر ضدّ مسلمانان و پیامبر اسلام(ص) شرکت داشت. او پس از غَزوه بدر، در شعری آن را برای ابولهب وصف کرد و از شکست قریش و امدادهای غیبی سخن گفت.