اسحم

اسحم . [ اَ ح َ ] (اِخ ) بتی بوده است عرب را. رجوع به بت و منتهی الارب شود.

اسحم . [ اَ ح َ ] (ع ص ) سیاه . (منتهی الارب ): اسحم داج ؛ شب سخت سیاه از تاریکی . (مهذب الاسماء). || (اِ) گیسو. موی سیاه . || شب . || خونی که در آن سوگندخوران دست خود را غوطه دهند. خونی که هم سوگندان در آن دست فروزدندی . || ابر. || سرپستان . || سیاهی سرپستان . || زهدان . || خیک می . (منتهی الارب ). خیک شراب . || خیک آب . مشک .