از آبادیهای بار فروش
بالا بلوک
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بالا بلوک. [ ب ُ ] ( اِخ ) از آبادیهای بارفروش. رابینو گوید: بلوکات بارفروش بقرارذیل است : بلده ، بالابلوک ، بالاتجن ، بندپی ، بیشه ،... ( از ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص 74 و 157 ).
کلمات دیگر: