رأی اعتماد به هیئت وزیران محمود احمدی نژاد. بررسی کابینهٔ محمود احمدی نژاد از تاریخ یکشنبه ۳۰ مرداد ۸۴ با حضور ۲۸۴ نماینده آغاز شد و ۴ روز ادامه یافت. وی وزرای پیشنهادی خود را طی نامه ای در ۲۳ مرداد به مجلس معرفی کرده بود. فقط ۲ نفر از وزرا سابقهٔ وزارت داشتند. محمد رحمتی که اواخر دولت دوم محمد خاتمی و پس از استیضاح احمد خرم توسط مجلس هفتم به عنوان وزیر راه انتخاب شد و محمد سعیدی کیا که در دولت میرحسین موسوی وزیر راه و ترابری و در کابینه اول محمد خاتمی وزیر جهاد سازندگی بود. بخش عمده ای از وزرا ناشناخته یا کمتر شناخته شده بودند و سوابق مدیریت قابل توجهی نداشتند. به نظر می رسید با توجه به اینکه اکثریت مجلس از جناح محافظه کار بودند تمام وزرای پیشنهادی موفق به دریافت رأی اعتماد شوند، اما ۴ نفر از وزرای کلیدی کابینه رأی اعتماد نگرفتند. حد نصاب جهت دریافت رأی اعتماد ۱۴۲ رأی بود. نمایندگان مجلس هفتم تلاش کردند عدم رأی اعتماد خود به وزرای پیشنهادی را به استقلال مجلس تعبیر کنند. کابینهٔ معرفی شدهٔ احمدی نژاد از چند جهت حایز ویژگی های منحصربه فرد بود: تقریباً هیچ یک از وزرای معرفی شده از سوی احمدی نژاد سابقهٔ وزارت یا معاونت در وزارتخانه را نداشتند و از سویی این کابینه تنها کابینهٔ بعد از انقلاب بود که موفق به دریافت رأی اعتماد برای تمام اعضای خود از مجلس نشد. وزرات نفت به عنوان مهم ترین وزارتخانهٔ ایران که دارای ابعاد سیاسی-اقتصادی می باشد برای بیش از ۶ ماه با سرپرست اداره شد که اثر منفی زیادی در معلق ماندن قراردادهای نفتی داشت.
سومین وزیر پیشنهادی نفت هم رأی نیاورد: احمدی نژاد محسن تسلطی را به عنوان سومین گزینهٔ خود برای وزرات نفت معرفی کرد. سید محسن تسلطی متولد پانزدهم فروردین ۱۳۳۳و دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد مهندسی معماری است. در سوابق وی در عرصهٔ صنعت نفت آمده است: وی از سال ۶۷تا ۷۸رئیس کل امور مهندسی و ساختمان طرح های زیربنایی شرکت ملی صنایع پتروشیمی بوده است. تسلطی از اردیبهشت ماه سال نیز مدیر عامل و رئیس هیئت مدیرهٔ سازمان منطقهٔ ویژهٔ اقتصادی پتروشیمی است. پس از معرفی وی به مجلس شایعاتی همچون داشتن تابعیت دوگانه، زندگی برخی از فرزندان در کانادا و آمریکا و از همه مهم تر رأی دادن به معین مطرح گردید. اما ظاهراً مهم ترین انتقاد نمایندگان اکثریت مجلس، عدم مشورت احمدی نژاد با آنان پیش از معرفی او و معرفی کردن فردی که فراکسیون اکثریت با وی موافق نبوده اند بوده است. برخی احتمال دادند که احمدی نژاد مایل به معرفی افرادی ضعیف به مجلس است تا بتواند کنترل بیشتری بر این وزارتخانهٔ کلیدی داشته باشد.
این دولت در نتیجه پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ۳ تیر ۸۴ روی کار آمد. تنفیذ رئیس جمهور توسط سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی در روز ۱۲ مرداد ۸۴ انجام گرفت. این دولت از تاریخ ۱۲ مرداد ۸۴ رسماً آغاز و در ۱۲ مرداد ۸۸ با شروع دولت دهم پایان یافت.
احمدی نژاد در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۴ متن کامل برنامهٔ دولت خود را اعلام کرد. او دولت خود را «دولت مهرورزی» یا «دولت مهر» نامید.
احمدی نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ کابینهٔ پیشنهادی خود را به مجلس معرفی کرد. یکی از شروط گزینش وزرا از سوی احمدی نژاد موافقت آنان با مفاد میثاق نامه ای تحت عنوان «میثاق نامهٔ دولت اسلامی» و امضای آن بود. بر خلاف بسیاری از پیشبینی ها مبنی بر انتخاب تمامی نامزدها از سوی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان پس از تحقیق و بحث پیرامون وزیران پیشنهادی، در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۸۴ چهار تن از آنان را فاقد صلاحیت احراز پست وزارت تشخیص داده و به بقیه رأی اعتماد دادند. آقایان اشعری، علی احمدی، هاشمی و سعیدلو که به ترتیب برای وزارتخانه های آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تأمین اجتماعی و نفت پیشنهاد داده شده بودند موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشدند.
سومین وزیر پیشنهادی نفت هم رأی نیاورد: احمدی نژاد محسن تسلطی را به عنوان سومین گزینهٔ خود برای وزرات نفت معرفی کرد. سید محسن تسلطی متولد پانزدهم فروردین ۱۳۳۳و دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد مهندسی معماری است. در سوابق وی در عرصهٔ صنعت نفت آمده است: وی از سال ۶۷تا ۷۸رئیس کل امور مهندسی و ساختمان طرح های زیربنایی شرکت ملی صنایع پتروشیمی بوده است. تسلطی از اردیبهشت ماه سال نیز مدیر عامل و رئیس هیئت مدیرهٔ سازمان منطقهٔ ویژهٔ اقتصادی پتروشیمی است. پس از معرفی وی به مجلس شایعاتی همچون داشتن تابعیت دوگانه، زندگی برخی از فرزندان در کانادا و آمریکا و از همه مهم تر رأی دادن به معین مطرح گردید. اما ظاهراً مهم ترین انتقاد نمایندگان اکثریت مجلس، عدم مشورت احمدی نژاد با آنان پیش از معرفی او و معرفی کردن فردی که فراکسیون اکثریت با وی موافق نبوده اند بوده است. برخی احتمال دادند که احمدی نژاد مایل به معرفی افرادی ضعیف به مجلس است تا بتواند کنترل بیشتری بر این وزارتخانهٔ کلیدی داشته باشد.
این دولت در نتیجه پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ۳ تیر ۸۴ روی کار آمد. تنفیذ رئیس جمهور توسط سید علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی در روز ۱۲ مرداد ۸۴ انجام گرفت. این دولت از تاریخ ۱۲ مرداد ۸۴ رسماً آغاز و در ۱۲ مرداد ۸۸ با شروع دولت دهم پایان یافت.
احمدی نژاد در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۴ متن کامل برنامهٔ دولت خود را اعلام کرد. او دولت خود را «دولت مهرورزی» یا «دولت مهر» نامید.
احمدی نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ کابینهٔ پیشنهادی خود را به مجلس معرفی کرد. یکی از شروط گزینش وزرا از سوی احمدی نژاد موافقت آنان با مفاد میثاق نامه ای تحت عنوان «میثاق نامهٔ دولت اسلامی» و امضای آن بود. بر خلاف بسیاری از پیشبینی ها مبنی بر انتخاب تمامی نامزدها از سوی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان پس از تحقیق و بحث پیرامون وزیران پیشنهادی، در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۸۴ چهار تن از آنان را فاقد صلاحیت احراز پست وزارت تشخیص داده و به بقیه رأی اعتماد دادند. آقایان اشعری، علی احمدی، هاشمی و سعیدلو که به ترتیب برای وزارتخانه های آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تأمین اجتماعی و نفت پیشنهاد داده شده بودند موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشدند.