کلمه جو
صفحه اصلی

انده خور

فرهنگ فارسی

اندوه خور

لغت نامه دهخدا

انده خور. [ اَ دُه ْ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) اندوه خور :
مهر فرزندی بر خواجه فکنده ست جهان
زآنکه چون مادر انده خور انده بر اوست.
فرخی.


کلمات دیگر: