از بین برنده اندوه
اندوه سوز
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اندوه سوز. [ اَ ه ْ ] ( نف مرکب ) از بین برنده اندوه :
کجا انده بود اندوه سوز است
کجا شادی بود شادی فروز است.
کجا انده بود اندوه سوز است
کجا شادی بود شادی فروز است.
( ویس و رامین ).
کلمات دیگر: