وعده و وعید . آرزو و امید داشتن .
امید و بیم
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
امید و بیم. [ اُ / اُم ْ می دُ ] ( اِ مرکب ) وعده و وعید. آرزو و امید داشتن ( بخاطر پاداش یافتن ) و ترس داشتن ( بخاطر پادافره یافتن ) :
دل دشمنان گشته از وی دونیم
دل دوستان پر ز امّید و بیم.
هم تو ببخشای و ببخش ای کریم.
شنیدم که در روز امّید و بیم
بدان را بنیکان ببخشد کریم.
دل دشمنان گشته از وی دونیم
دل دوستان پر ز امّید و بیم.
فردوسی.
ازپی تست اینهمه امّید و بیم هم تو ببخشای و ببخش ای کریم.
نظامی.
- روز امید و بیم ؛ کنایه از رستاخیز : شنیدم که در روز امّید و بیم
بدان را بنیکان ببخشد کریم.
( بوستان ).
و رجوع به امید و «بیم و امید» در ترکیبات امید شود.کلمات دیگر: