امیدا.[ اَ ] ( اِخ ) دیار بکر. ( از یسنا ج 1 ص 63 ). و رجوع به آمِد و دیار بکر شود.
امیدا
لغت نامه دهخدا
دانشنامه عمومی
آمیدا. آمیدا (زبان عبری: תפילת העמידה، تِلیفات هامیدا یا نمازِ ایستاده) در اشاره به هجده نعمتِ بنیادین و نمازِ اصلی در متونِ تورات است. این نماز در سیدور، کتابِ سنتیِ نیایشِ یهودی یافت می شود. نسخه ای کوتاه از آمیدا با نامِ هاوینینو برای افرادِ با وقتِ کم یا زیرِ فشار نیز وجود دارد که تنها هفت برکت را دربر می گیرد.
wiki: ترکیه و استان دیاربکر قرار دارد. تاریخ نگاران رومی همچو امیانوس مارسلینوس و پروکوپیوس از آن به عنوان بخشی از بین النهرین نام بردند اما در واقع قسمتی از ارمنستان بزرگ است.
wiki: امیدا
کلمات دیگر: