کلمه جو
صفحه اصلی

امیدا

لغت نامه دهخدا

امیدا.[ اَ ] ( اِخ ) دیار بکر. ( از یسنا ج 1 ص 63 ). و رجوع به آمِد و دیار بکر شود.

دانشنامه عمومی

آمیدا. آمیدا (زبان عبری: תפילת העמידה، تِلیفات هامیدا یا نمازِ ایستاده) در اشاره به هجده نعمتِ بنیادین و نمازِ اصلی در متونِ تورات است. این نماز در سیدور، کتابِ سنتیِ نیایشِ یهودی یافت می شود. نسخه ای کوتاه از آمیدا با نامِ هاوینینو برای افرادِ با وقتِ کم یا زیرِ فشار نیز وجود دارد که تنها هفت برکت را دربر می گیرد.


کلمات دیگر: