ردیابی برنامه ریزی

ردیابی برنامه ریزی (به انگلیسی: Trace scheduling) یک بهینه سازی روش طراحی و توسعه توسط جاش فیشر استفاده می شود در کامپایلر برای برنامه های کامپیوتری.
Joseph A Fisher: Trace Scheduling: A Technique for Global Microcode Compaction IEEE Trans. Computers, 30(7):478-490, 1981.
یک کامپایلر اغلب می تواند با مرتب کردن آن تولید ماشین آلات دستورالعمل برای اجرای سریع تر بهبود عملکرد برنامه است. آن را افزایش می دهد ILP (آموزش سطح موازی) در امتداد مهم اجرای مسیرهای آماری پیش بینی مکرر اعدام مسیر. ردیابی برنامه ریزی یکی از بسیاری از روش های شناخته شده برای انجام این کار است.
اثری است که دنباله ای از دستورالعمل ها از جمله شاخه اما نه از جمله حلقه این است که اعدام برای برخی از داده های ورودی. ردیابی برنامه ریزی با استفاده از یک پایه بلوک های برنامه ریزی روش برنامه دستورالعمل در کل هر اثری ابتدا با ردیابی با بالاترین فرکانس است. سپس می افزاید: جبران خسارت کد در ورود و خروج از هر اثری برای جبران هر گونه عوارض که از اجرای دستور ممکن است تا به حال است.
این می تواند در نتیجه افزایش بزرگ در کد و اندازه ضعیف یا نامنظم عملکرد اگر برنامه رفتار متفاوت است به طور قابل توجهی با ورودی.