موی تابیدن ٠ مو تافتن ٠ تافتن گیسو ٠ تاب دادن زلف ٠
موی تافتن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
موی تافتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) موی تابیدن. مو تافتن. تافتن گیسو. تاب دادن زلف. ( از یادداشت مؤلف ) :
به موی تافته پای دلم فروبستی
چو موی تافتی ای نیکبخت روی متاب.
به موی تافته پای دلم فروبستی
چو موی تافتی ای نیکبخت روی متاب.
سعدی.
کلمات دیگر: