کسی که کمری سخت باریک دارد ٠ کمر باریک ٠ میان باریک ٠
موی میان
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
موی میان. ( ص مرکب ) کسی که کمری سخت باریک دارد.کمرباریک. میان باریک. ( یادداشت مؤلف ) :
در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
کآن موی میان ز غم دلم کرد معاف.
در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
کآن موی میان ز غم دلم کرد معاف.
خاقانی.
کلمات دیگر: